یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند.
یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند، نه آن گونه که می خواهم باشند.
یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد.
یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد.....

واسه دوباره دیدنت زندگیمو باخته بودم

یا آرزومو پس بده

یا با دوباره دیدنت

به زندگیم نفس بده...

همیشه مانند ساحل

آرام باش،

تا دیگران

 مانند دریا

 بیقرارت باشند

آنگاه قدر نعمت ها را بهتر مي داني

كه بي نعمت شوي

غربت كشي

و يا در هجران باشي

وچه نعمتي كه پس از آزار

آزاد شوي

يا بميري

يا بروي فرار كني...

ای کاش باد بودم و همه عصر را در عبور می گذراندم

تا شاید جاده ای دور، هنوز بوی خوب پیراهنت

را، وقتی از آن می گذشتی در خود داشته باشد

که مرهمی شود برای دلتنگی هایم

رفتی امّا یک نفر در انتظارت مانده است
چشمی از جنسِ بهاران داغدارت مانده است
آشِنا دیگر نگاهت را دریغ از ما مدار
چشم هائی مثلِ دریا بی قرارت مانده است
بی گناهی خوب می دانم گناهت عاشقی است
بی وفا در یادِ ما تنها غبارت مانده است

من برایِ چشم هایت قصّه می گویم عزیز :
قصة آواره ای که سر بدارت مانده است
آشنایِ دست هایِ ساده و رؤیائی ام
رفتی اما یک نفر در
انتظارت مانده است.....

·       یک سبد عاطفه دارم

·       همه ارزانی تو

·       همه اش پیشکش

·       جلوه ی روحانی تو

·       غزل عاطفه،لب وا کن و دریاب مرا

·       من که محتاج ترینم

·       به غزل خوانی تو

·       تحفه ای یافت نکردم

·       که فدای تو کنم

·       یک سبد عاطفه د ارم

·       همه ارزانی تو...